In zijn organisatie was het ook een terugkerend punt in de discussies met de bestuurder. Het zelf structureren van de werkzaamheden en het volgen van cursussen tijdmanagement hadden volgens hem niet zoveel zin. ‘Onze directie heeft altijd haast. En we moeten steeds weer ons best doen om iemand vrij te praten bij zijn direct leidinggevende om een adviseringsklus te klaren.’
Hij had besloten zich niet verkiesbaar te stellen voor een derde termijn, simpelweg omdat hij er teveel van zijn eigen tijd in stak. Dit ging vervolgens weer ten koste van de gezinssituatie.

Het probleem wat in dergelijke organisaties speelt, gaat natuurlijk dieper dan alleen maar tijd beschikbaar stellen. Het gaat er hier om dat de bestuurder zijn or nauwelijks serieus neemt als gesprekspartner. En daar zal de or zelf wat aan moeten doen! In de eerste plaats door de bestuurder ervan te overtuigen wat het belang van medezeggenschap is. Maar dat is wel iets waar je als or ook zelf echt in moet geloven. En waar je tijd en energie in moet steken. Dus maak hier eens tijd voor vrij, schuif alle lopende zaken even aan de kant, kruip bij elkaar, ontwikkel een visie, maak een goed plan en zorg voor voldoende overtuigingskracht om het gesprek met de bestuurder aan te gaan. Serieus genomen worden lukt alleen als je jezelf serieus neemt en ervoor gaat staan!